εφημερίδες

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ : ΜΑΡΙΑ ΝΤΑΛΙΑΝΗ

Το δίλημμα των εκλογών, όπως το διατυπώνουν ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Γ. Προβόπουλος, ο πρόεδρος της Ευρ. Επιτροπής Ζ.-Μ. Μπαρόζο και εμμέσως οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος, είναι: ψηφίστε για την εφαρμογή του Μνημονίου και παραμονή στην ΕΕ ή η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει.

Πώς το σχολιάζετε;Δεν ψηφίζουμε με οδηγό τον φόβο και δεν υπάρχει δίλημμα. Οι Ελληνες έχουν κάνει εδώ και δεκαετίες την επιλογή τους, είμαστε αναπόσπαστο κομμάτι της Ευρ. Ενωσης στις καλές και τις κακές μέρες. Επισημαίνουμε ότι αυτοί που μας βύθισαν στην κρίση, το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, δεν μπορούν να μας βγάλουν από αυτή. Θεωρούμε αδιαπραγμάτευτη τη θέση ότι η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει στο ευρώ. Οι οικονομικές δυσκολίες πρέπει να αντιμετωπίζονται με περισσότερη και πιο αλληλέγγυα Ευρώπη. Η ΔΗΜΑΡ επιδιώκει να διαμορφωθούν βιώσιμα κυβερνητικά σχήματα, γύρω από δύο άξονες: την εξασφάλιση της παραμονής μας στην Ευρώπη, τη ματαίωση των σεναρίων επιστροφής στη δραχμή και την προσπάθεια απαγκίστρωσης από τους επώδυνους όρους του Μνημονίου.

  • Ελέυθερη επιλογή γιατρού

Στις σημερινές συνθήκες οικονομικής δυσπραγίας η προσφορά μιας ολοκληρωμένης φροντίδας υγείας και περίθαλψης φαντάζει σαν τον τετραγωνισμό του κύκλου. Καλούμαστε να ισορροπήσουμε ανάμεσα στο κόστος και την ποιότητα. Οι δείκτες ποιότητας δεν μπορούν να πέσουν κάτω από ένα ορισμένο επίπεδο, αλλά και το χρήμα δεν είναι ανεξάντλητο.

Δεν προτίθεμαι να σας παρουσιάσω ονειρικά μοντέλα. Αντίθετα θα παρουσιάσω μία πρόταση που μπορεί να συμβάλει στη δημιουργία ενός συστήματος υγείας καθολικού, ενιαίου και αποτελεσματικού. Εννοώ ένα σύστημα υγείας που να προσφέρει σε όλους τους πολίτες του ίδια ποιοτικά χαρακτηριστικά ανεξάρτητα από τις οικονομικές δυνατότητες.

Και όλα αυτά μέσα στα όρια των οικονομικών δυνατοτήτων της χώρας μας. Θέλω εδώ να σημειώσω ότι το ποσοστό του Α.Ε.Π. που αφιερώνουμε στην υγεία είναι ήδη εφάμιλλο των πιο προηγμένων της Ευρώπης. Τα αποτελέσματα όμως είναι πενιχρά και ο βαθμός ικανοποίησης των χρηστών αλλά και των λειτουργών υγείας ο χαμηλότερος από όλες τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου.

Άρα τα χρήματα για την υγεία κάπου χάνονται στο δρόμο. Θα επικεντρωθώ στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, την οποία υπηρετώ και η οποία αφορά το 90% του πληθυσμού καθημερινά. Στη χώρα μας εφαρμόζονται δύο μοντέλα πρωτοβάθμιας περίθαλψης:

Αφενός το μοντέλο του ελεύθερου επαγγελματία γιατρού, που συμβάλλεται με τα ταμεία υγείας και πληρώνεται ανάλογα με τον αριθμό των ασφαλισμένων που εξυπηρετεί, αφετέρου το μοντέλο του ΙΚΑ, όπου ο γιατρός είναι υπάλληλος με σταθερό μισθό ανεξάρτητα από τον αριθμό των προσερχόμενων για εξέταση. Δεν θα συζητήσουμε εκτενώς για το μοντέλο ΙΚΑ, γιατί όλοι μας έχουμε άμεση ή έμμεση -πικρή- εμπειρία από το σύστημα αυτό. Αντίθετα η ελεύθερη επιλ ογή του γιατρού, που αμείβεται κατά πράξη, προσφέρει μεγαλύτερο βαθμό ικανοποίησης για το χρήστη. Ο μεν ασφαλισμένος ελεύθερα επιλέγει αυτόν που κατά τη γνώμη του τού προσφέρει καλύτερες υπηρεσίες, ο δε επαγγελματίας  υγείας έχει κίνητρο να προσφέρει ποιοτικότερες υπηρεσίες.

Είναι όμως σε θέση ο χρήστης να αξιολογήσει αντικειμενικά τις προσφερόμενες υπηρεσίες; Κι αν ο γιατρός, εκμεταλλευόμενος την άγνοια του ασθενούς, του προτείνει την ακριβότερη διαγνωστική εξέταση, ενώ μπορεί να φτάσει στην ίδια διάγνωση με φθηνότερο τρόπο; Σημειώστε εδώ ότι είμαστε πρώτοι στην Ευρώπη σε μαγνητικούς και αξονικούς τομογράφους.

Κι αν ο γιατρός τού προτείνει ένα ακριβό φάρμακο, ενώ μπορεί να κάνει τη δουλειά του με ένα φθηνότερο; Κι αν τον κουβαλά κάθε τόσο στο ιατρείο για επανεξέταση, μόνο και μόνο για να εισπράξει αμοιβή; Ασφαλώς τα παραπάνω ερωτήματα είναι εύλογα. Είναι βέβαιο ότι ο ασθενής δεν έχει τη δυνατότητα να φρενάρει την τάση του γιατρού για περισσότερα και ακριβότερα φάρμακα, για περισσότερες και ακριβότερες εξετάσεις, για περισσότερες επισκέψεις. Μοιάζει το σύστημα να γέρνει υπέρ των επαγγελματιών υγείας και κατά των ταμείων αλλά τελικώς και κατά των χρηστών, οι οποίοι υποβάλλονται σε άσκοπες και καμιά φορά βλαβερές διαδικασίες.

Ευτυχώς εδώ η επιστήμη και η καλή ιατρική πρακτική δίνουν τη λύση. Η ηλεκτρονική καταγραφή και οι διεθνείς κανόνες ενδεδειγμένης διαγνωστικής και θεραπευτικής πρακτικής (πρωτόκολλα) διασφαλίζουν ότι ο γιατρός αυτοπειθαρχεί, αυτορυθμίζεται και παραμένει στα πλαίσια της καλής ιατρικής πρακτικής.  Για παράδειγμα μπορεί εύκολα να εξακριβωθεί αν ένας γιατρός αδικαιολόγητα χρησιμοποίησε ακριβές διαγνωστικές μεθόδους ή αν συνταγογράφησε φάρμακα άσκοπα, παραβιάζοντας τα διεθνή στάνταρ, ή ακόμη αν παρέπεμψε τον ασθενή σε περιττές εξετάσεις. Και μόνο η επίγνωση του γιατρού ότι αυτή η πρακτική του καταγράφεται και συγκρίνεται με αντικειμενικούς δείκτες τον αποτρέπει από υπερβολές.

Θεωρώ λοιπόν ότι το μοντέλο ελεύθερης επιλογής γιατρού με ταυτόχρονη και υποχρεωτική χρήση της ηλεκτρονικής καταγραφής προσφέρει ένα οικονομικό και αποτελεσματικό μοντέλο πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Επίσης με την ευρεία χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών το σύστημα μπορεί εύκολα να επαναρυθμίζει τις αποκλίσεις του επαναφέροντας τους μέσους όρους (επισκέψεων, φαρμάκων, διαγνωστικών εξετάσεων κ.ά.), που έχουν οριστεί από την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα και όχι από τις φαρμακευτικές εταιρείες με στόχο τα υπερκέρδη ούτε από τις εκάστοτε κυβερνήσεις με στόχο την κακώς εννοούμενη οικονομία.

pdf  >>>EΛΕΥΘΕΡΗ ΚΑΙ ΣΩΣΤΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΓΙΑΤΡΟΥ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s